ایران خودرو در اواخر دهه ۱۳۹۰ با معرفی خودرویی به نام «تارا» تلاش کرد ستارهای نو در بازار سدانهای خانوادگی بیافریند. این سدان جدید که نام فارسی آن به معنای ستاره است، بر پایه پلتفرم پژو ۳۰۱ شکل گرفته و در سال ۱۴۰۰ پس از تاخیری طولانی به تولید انبوه رسید. تارا حاصل پروژه مشترک نیمهتمام با پژو (پروژه K132) بود که با خروج شرکتهای خارجی از ایران، توسط مهندسان داخلی تکمیل شد. نتیجه این تلاش، سدانی کامپکت با چهرهای نسبتاً مدرن و امکاناتی مطابق استانداردهای روز ایران است. در این بررسی جامع، بهصورت روایتمحور و گرم به تمام جنبههای خودروی تارا میپردازیم، از طراحی بیرونی و داخلی گرفته تا مشخصات فنی، تجربه رانندگی، امکانات رفاهی و ایمنی، هزینههای نگهداری و مصرف سوخت. همچنین نقاط قوت و ضعف تارا را مرور کرده و در پایان مقایسهای کامل میان تارا و رقبای مهمش (دنا پلاس، پژو ۲۰۷، شاهین و ام وی ام ۵۳۰) خواهیم داشت.
انواع مدلها و تیپهای خودروی تارا
ابتدا تارا در دو مدل دندهای (V1) و اتوماتیک (V2) عرضه شد. هردو از همان موتور ۱.۶ لیتری بهره میبردند، با این تفاوت که نسخه اتوماتیک تجهیزات رفاهی و ایمنی کاملتری نسبت به مدل دستی پایه داشت. در سال ۱۴۰۲ ایران خودرو تیپهای ارتقایافته V3 (دندهای) و V4 (اتوماتیک) را معرفی کرد. تارا V3 با گیربکس ۶ سرعته دستی (بجای ۵ سرعته)، سانروف و تغییراتی در چراغهای عقب و کابین، نسخه بهبودیافته مدل دندهای است. تارا V4 نیز نسخه فولآپشن اتوماتیک به شمار میرود که نسبت به V2 آپشنهای بیشتری دارد و مواردی مانند آنتن کوسهای و گرافیک جدید چراغ عقب در آن اعمال شده است. ضمناً نسخههای موسوم به پلاس یا تیپ LX نیز با مجموعه کاملتری از آپشنها عرضه شدهاند که تارا را در ردیف مجهزترین سدانهای داخلی قرار میدهد.
در ادامه این مقاله، ویژگیهای طراحی ظاهری و داخلی تارا، مشخصات فنی و عملکرد آن، تجربه رانندگی روزمره، سطح تجهیزات رفاهی و ایمنی، هزینه نگهداری و مصرف سوخت بررسی شده و سپس نقاط قوت و ضعف این خودرو جمعبندی میشود. در پایان نیز برای درک بهتر جایگاه تارا، مقایسهای بین آن و رقبای همردهاش انجام خواهیم داد.
طراحی بیرونی (ظاهری) تارا
در نگاه نخست، طراحی ظاهری تارا ساده و محافظهکارانه به نظر میرسد. ایران خودرو در نمای بیرونی این سدان جدید رویکردی میانهرو داشته و از ایجاد خطوط و زوایای اغراقآمیز خودداری کرده است. در قسمت جلو، یک جلوپنجره بزرگ با خطوط افقی کرومی قرار دارد که توسط سپر به دو بخش تقسیم شده است. چراغهای جلوی نسبتاً کشیده در امتداد قسمت بالایی جلوپنجره جای گرفتهاند و هماهنگی ملایمی با آن دارند. در دو گوشه پایین سپر نیز چراغهای روشنایی روز LED و مهشکنها تعبیه شدهاند که کمی به چهره ساده تارا جزئیات اسپرت میافزایند.
نمای جانبی خودرو، تناسبات یک سدان کامپکت را به خوبی نشان میدهد. ستونهای نسبتاً ضخیم و خط شانه ممتدی که از گلگیر جلو تا چراغ عقب کشیده شده، نمای جانبی متعادلی را شکل دادهاند. رینگهای مدل پایه فولادی (همراه قالپاق) هستند که کمی ساده به نظر میرسند. البته در نسخههای اتوماتیک و بالاتر، رینگ آلومینیومی ۱۶ اینچی استفاده شده که جلوه شیکتری به خودرو میدهد و سواری را اندکی نرمتر میکند.
در قسمت عقب، طراحی چراغهای پیوسته یکی از نکات بحثبرانگیز تارا بود. در مدلهای اولیه، چراغهای دو طرف توسط یک نوار قرمز رنگ به هم متصل شده بودند و در شب نمایی یکپارچه ایجاد میکردند. هرچند برخی مشتریان آن را نپسندیدند. ایران خودرو نیز در نسخههای بعدی (V3 و V4) گرافیک داخلی چراغهای عقب را تغییر داد و مدرنتر کرد. همچنین آنتن سنتی سقف در این نسخهها جای خود را به آنتن کوسهای داده که علاوه بر بهبود ظاهر، مطابق مد روز صنعت خودرو است.
در مجموع، ظاهر تارا را میتوان قابلقبول و متناسب دانست. هرچند این طراحی ساده ممکن است هیجانانگیز نباشد، اما از سوی دیگر باعث میشود طرح بدنه خودرو زود از مد نیفتد و برای طیف گستردهتری از مشتریان خوشایند باشد. تناسبات هندسی بدنه – که میراث پلتفرم فرانسوی آن است – به خوبی رعایت شده و همین امر چشمنواز بودن کلی خودرو را تضمین میکند. بنابراین، تارا شاید زیباترین سدان بازار نباشد ولی در مجموع ظاهری متعادل و بهروز دارد.
طراحی داخلی و کابین تارا
با ورود به داخل کابین تارا، فضایی آشنا و نسبتاً ساده پیش روی شماست. داشبورد تارا طراحی تازهتری نسبت به محصولات قدیمی ایران خودرو دارد، اما همچنان در مقایسه با خودروهای روز دنیا کمی قدیمی به نظر میرسد. متریال به کار رفته عمدتاً پلاستیک سخت است و کیفیتی معمولی دارد. تریمهای تزئینی نقرهای مات در بخشهایی از داشبورد و رودریها دیده میشوند تا فضا را از یکنواختی خارج کنند. صندلیها در تیپ پایه با روکش پارچهای مشکی پوشانده شدهاند که طرح و جنس معمولی دارند. در تیپهای بالاتر، ترکیب چرم مصنوعی و پارچه برای روکش صندلیها استفاده شده که تا حدی حس بهتری به سرنشینان میدهد. همچنین فرمان در نسخه اتوماتیک دارای روکش چرمی است (در مدل دندهای این امکان وجود ندارد).
فضای کابین تارا در ردیف جلو برای راننده و سرنشین مناسب و راحت ارزیابی میشود. صندلیها ارگونومی قابلقبولی دارند و موقعیت رانندگی نیز تسلط کافی بر دید اطراف را فراهم میکند. اما در ردیف عقب اوضاع کمی متفاوت است. به دلیل ابعاد نسبتاً کامپکت خودرو، فضای پا برای سرنشینان عقب محدود بوده و برای افراد قدبلند چندان جادار نیست. ارتفاع سقف هم متوسط بوده و سه نفر بالغ در صندلی عقب کمی احساس فشردگی خواهند داشت. به نظر میرسد ایران خودرو بخشی از فضای کابین را فدای ظرفیت بیشتر صندوق بار کرده است. در عوض اما صندوق بار بزرگ ۶۴۰ لیتری یکی از برگهای برنده تارا است که در سفرهای خانوادگی بسیار کارآمد خواهد بود. حجم صندوق تارا به طور محسوسی از اکثر رقبا بیشتر است و حتی با خودروهای یک کلاس بالاتر برابری میکند. این فضای سخاوتمندانه بار، برای خانوادههای پرجمعیت یا اهل سفر یک مزیت مهم به شمار میرود.
از لحاظ کیفیت ساخت، کابین تارا از مواد بسیار مرغوب استفاده نمیکند. مونتاژ قطعات نیز بینقص نیست و برخی مالکان اولیه از وجود صداهای جزئی در کابین یا ایراداتی مانند درست عمل نکردن برخی کلیدهای برقی گزارش دادهاند. البته این مشکلات گسترده و حاد نیستند و در مجموع کابین تارا را میتوان همسطح دیگر خودروهای داخلی دانست. ایران خودرو در مدلهای جدیدتر برخی ایرادات اولیه را مرتفع ساخته و مثلاً کلیدهای بالابر شیشه را که در مدلهای اولیه روی کنسول وسط بودند، در مدلهای V3 و V4 به رودریها منتقل کرده است. این تغییر کوچک، استفاده از شیشهبالابرها را برای سرنشینان راحتتر کرده و نمای مدرنتری نیز به کابین بخشیده است. به طور کلی، فضای داخلی تارا کاربردی، ساده و بیتجمل است. شاید کسانی که از خودروهای چینی جدید با کابینهای پر زرق و برق میآیند، محیط تارا را کسلکننده بدانند، اما این سادگی طراحی برای عدهای دیگر مطلوب و به دور از شلوغی بصری خواهد بود.
مشخصات فنی و پیشرانه تارا
قلب تپنده تمامی مدلهای تارا یک پیشرانه ۱۶۰۰ سیسی ۴ سیلندر است که با نام TU5P (یا TU5 پلاس) شناخته میشود. این موتور نسخه ارتقایافته موتور مشهور TU5 پژو است که سالها روی خودروهایی نظیر پژو ۲۰۶ و ۲۰۷ نصب بوده است. ایران خودرو با انجام بهبودهایی (مانند نصب سیستم زمانبندی متغیر سوپاپها) موفق شد این موتور را با استانداردهای جدید آلایندگی تطبیق دهد و روی تارا قرار دهد. حاصل کار، موتوری با توان ۱۱۳ اسببخار و گشتاور ۱۴۴ نیوتنمتر است. این ارقام شاید در مقایسه با موتورهای توربوشارژ جدید چندان هیجانانگیز نباشد، اما برای یک سدان جمعوجور شهری کاملاً کافی به نظر میرسد. پیشرانه TU5P در تارا نسبت به نسل قبلی TU5 اندکی کماستهلاکتر شده و مشکلاتی نظیر ضعف واشر سرسیلندر در آن کمتر دیده میشود.
نیروی تولیدی موتور در تارا بسته به تیپ خودرو، توسط یکی از دو گیربکس به چرخهای جلو منتقل میشود. نسخه دندهای اولیه (V1) از گیربکس ۵ سرعته دستی بهره میبرد که عملکرد روان و آشنایی داشت، اما نبود دنده ششم در سرعتهای بالا احساس میشد؛ زیرا دور موتور در بزرگراهها بالا میرفت و مصرف سوخت را افزایش میداد. به همین دلیل، ایران خودرو در نسخه ارتقایافته دستی (V3) گیربکس ۶ سرعته را بکار گرفت که نتیجه آن کاهش دور موتور در سرعتهای بالا و اندکی بهبود شتاب بود. اکنون تارا دندهای با گیربکس ۶ دنده حدود ۱۲ ثانیه زمان نیاز دارد تا از صفر به صد کیلومتر برساعت برسد که کمی سریعتر از مدل ۵ دنده (حدود ۱۲.۵ ثانیه) است. در طرف دیگر، تارا اتوماتیک از ابتدا با یک گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک روانه بازار شد. این گیربکس ساخت شرکت DAE (با همکاری آیسین ژاپن) است و تعویض دندههای نسبتاً نرمی دارد. بهرهگیری از ۶ سرعت در گیربکس اتوماتیک نکته مثبتی محسوب میشود، زیرا بسیاری از رقبای قدیمیتر داخلی (مانند پژو ۲۰۶/۲۰۷ اتوماتیک یا دنا پلاس توربو اولیه) دارای گیربکس ۴ سرعته بودند که هم مصرف سوخت بالاتری داشت و هم کندتر عمل میکرد. تارا اتوماتیک با همین موتور TU5P شتاب صفر تا صد حدود ۱۳ ثانیه دارد که آن را در رده خودروهای نهچندان سریع قرار میدهد. البته تمرکز این خودرو بیش از چالاکی، بر روی مصرف سوخت بهینه و رانندگی آسان شهری بوده است.
از نظر سیستم تعلیق، تارا در محور جلو از نوع مکفرسون مستقل و در محور عقب از نوع نیمهمستقل (تیر پیچشی) استفاده میکند. این آرایش برای خودرویی در این کلاس کاملاً مرسوم است و تعادل مناسبی بین راحتی سواری و هندلینگ فراهم میکند. ترمزهای جلو و عقب در تمامی تیپهای تارا دیسکی هستند (جلوی vented و عقب سالید) و به سیستمهای ضدقفل (ABS) و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز (EBD) مجهز شدهاند. فرمان تارا از نوع برقی است که ضمن کاهش مصرف سوخت، نرمی و سهولت بیشتری در رانندگی شهری ایجاد میکند.
به لحاظ ابعاد، تارا در رده سدانهای جمعوجور خانوادگی قرار میگیرد و فضای کابین آن برای یک خانواده کوچک کافی است. وزن نسخه دندهای حدود ۱.۱ تن و اتوماتیک حدود ۱.۲ تن است؛ با این اوصاف نسبت قدرت به وزن تارا در حد معمول است و نباید انتظار شتاب خیلی بالایی از آن داشت.
تجربه رانندگی با تارا
رانندگی با تارا را میتوان راحت و بیدردسر توصیف کرد. این خودرو برای استفاده روزمره در شهر و سفرهای خانوادگی طراحی شده و در همین حوزه عملکرد مطلوبی ارائه میدهد. اولین نکته مثبت در رانندگی تارا، نرمی فرمان برقی آن است. فرمان بسیار سبک عمل میکند و در ترافیک و هنگام پارک کردن، راننده را خسته نمیکند. شعاع گردش خودرو نیز مناسب است و در کوچههای تنگ میتوان به راحتی مانور داد.
دید به اطراف (بهویژه در جلو و طرفین) خوب است و آیینههای جانبی بزرگ، دید کافی از عقب فراهم میکنند. تنها محدودیت دید، لبه نسبتاً بلند صندوق عقب است که هنگام دنده عقب نیاز به احتیاط دارد. خوشبختانه سنسورهای عقب در تمام تیپها استاندارد هستند و در مدلهای مجهز، دوربین عقب نیز این مشکل را تا حد زیادی برطرف میکند. بنابراین پارک کردن و حرکت در فضاهای تنگ با تارا آسانتر از بسیاری سدانهای قدیمی است.
از نظر عملکرد پیشرانه، تارا شتاب متوسط اما روانی دارد. اگر نسخه دندهای را برانید، متوجه میشوید دندهها به نرمی تعویض میشوند و الگوی کلاچ نیز بدقلق نیست. (در مدلهای اولیه، گزارشهایی از سخت جا رفتن دنده یک در حالت توقف منتشر شد که با بهروزرسانی در تنظیمات گیربکس برطرف گردید.) در حرکت، تارا دندهای چالاکی کافی برای همراهی با جریان ترافیک دارد ولی نباید انتظار جهش ناگهانی یا شتاب ثانویه قوی از آن داشت. این خودرو در سربالاییهای تند یا با سرنشین کامل، کمی افت توان احساس میکند که طبیعی است. در مقابل، گیربکس ۶ سرعته اتوماتیک رفتار آرامتری دارد و برای رانندگی در ترافیک شهری ایدئال است. تعویض دندههای اتوماتیک نرم و تقریباً بیوقفه صورت میگیرد و خبری از ضربههای شدید در آن نیست. البته مانند بسیاری از خودروهای اتوماتیک تنفس طبیعی، در سبقتگیریها لازم است پدال گاز را عمیقتر بفشارید تا معکوس بهموقع انجام شود و دور موتور بالا بماند.
سواری تارا روی ناهمواریها متعادل و راحت است. سیستم تعلیق ضربات ناشی از چالههای معمولی را به خوبی جذب میکند و تنها در دستاندازهای بزرگتر مقداری کوبش به اتاق منتقل میشود. هرچند نرمی تعلیق تارا به اندازه خودروهای چینی همرده نیست، اما در مقایسه با خودروهای قدیمیتر ایران خودرو (مانند پژو ۴۰۵ یا سمند) پیشرفت محسوسی داشته است. عایقبندی کابین در سطح قابل قبولی قرار دارد؛ صدای موتور در دورهای پایین چندان به گوش نمیرسد و تا سرعت حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، فضای داخل نسبتاً ساکت است. در سرعتهای بالاتر، مقداری صدای باد اطراف آیینهها و صدای موتور به داخل نفوذ میکند که آزاردهنده نیست و برای خودرویی در این رنج قیمت طبیعی محسوب میشود.
هندلینگ و پایداری تارا با توجه به برخورداری از سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC) قابل تحسین است. در پیچهای تند، خودرو نسبت به سدانهای قدیمی داخلی کمتر دچار کمفرمانی میشود و اعتمادبهنفس بیشتری به راننده القا میکند. البته نباید فراموش کرد که تارا یک خودروی اسپرت نیست و ذاتاً برای رانندگی تهاجمی ساخته نشده، اما همین که در مانورهای اضطراری یا تغییر خطهای ناگهانی، پایداری مناسبی از خود نشان میدهد یک مزیت بزرگ است. ترمزهای خودرو نیز عملکرد اطمینانبخشی دارند. وجود ترمزهای چهار چرخ دیسکی به همراه سیستمهای کمکی (ABS, EBD, BA) باعث شده خودرو در ترمزهای شدید هم پایداری خود را حفظ کند و مسافت ترمزگیری نسبتاً کوتاهی داشته باشد.
به طور خلاصه، تجربه رانندگی با تارا را میتوان دلپذیر و آسان دانست. راننده دید خوب و تسلط کافی دارد، خودرو فرمانپذیری نرم و مطمئنی از خود نشان میدهد و سواری آن برای خانوادهها راحت و قابل اعتماد است. اگر توقع شتاب و هیجان خیلی زیاد نداشته باشید، تارا میتواند همدم خوبی برای رفتوآمدهای روزمره شهری و سفرهای جادهای باشد، بیآنکه راننده و سرنشینان را خسته کند.
امکانات رفاهی و ایمنی تارا
تارا به مجموعه کاملی از سامانههای ایمنی فعال مجهز است که پیشتر در محصولات داخلی مرسوم نبود. به طور استاندارد کنترل پایداری (ESC)، کنترل کشش (TCS)، ترمز کمکی (BA)، توزیع نیروی ترمز (EBD) و دستیار شروع حرکت در سربالایی (HSA) در تمامی تیپهای آن نصب شده است. در بخش ایمنی غیرفعال، تیپ دستی تارا ۲ کیسه هوا و نسخههای اتوماتیک ۴ کیسه هوا (جلو و جانبی) دارند. ساختار شاسی و بدنه نیز تقویت شده و مطابق استاندارد حفاظت از عابر پیاده طراحی گردیده است. مجموعه این عوامل، تارا را به یکی از ایمنترین خودروهای تولید داخل بدل کرده است.
در زمینه امکانات رفاهی، تارا حتی در تیپ پایه نیز فهرست قابل قبولی دارد؛ از جمله کروز کنترل، فرمان برقی دکمهدار، نمایشگر لمسی ۷ اینچ، دوربین و سنسور عقب، سنسور نور و باران، تهویه دیجیتال غیراتوماتیک، شیشههای برقی مجهز به آنتیترپ و آینههای جانبی برقی با گرمکن. در مدلهای جدیدتر (تیپهای V3 و V4)، آپشنهای مدرنتری مانند سانروف برقی، ورود و استارت بدون کلید، صندلیهای جلو برقی و حتی گرمکن صندلی جلو هم به تارا افزوده شده است که در میان خودروهای داخلی کمنظیر است.
در مجموع، تارا از نظر امکانات رفاهی و ایمنی یک سر و گردن بالاتر از تولیدات قدیمیتر ایران خودرو قرار میگیرد. حضور تجهیزاتی همچون کنترل پایداری، چهار ایربگ (در مدلهای اتوماتیک)، سانروف، صندلی برقی و ورود بدون کلید باعث شده مالکان تارا احساس کمبود آپشنهای اساسی نکنند. هرچند در مقایسه با خودروهای چینی همقیمت، ممکن است فاقد برخی امکانات پیشرفتهتر (مثلاً دوربین ۳۶۰ درجه یا رادارهای هشدار) باشد، اما باید توجه داشت که همین سطح تجهیزات برای یک خودروی ملی قدم بزرگی رو به جلو محسوب میشود و نیازهای معمول کاربران را پوشش میدهد.
مصرف سوخت تارا
یکی از مزایای پیشرانه TU5P بههمراه گیربکسهای جدید در تارا، مصرف سوخت اقتصادی آن است. بر اساس اعلام ایران خودرو، مصرف ترکیبی تارا دندهای حدود ۷.۲ لیتر در صد کیلومتر و مصرف مدل اتوماتیک حدود ۷.۵ لیتر در صد کیلومتر است. این ارقام برای یک خودروی ۱.۶ لیتری کاملاً رضایتبخش هستند. در عمل نیز تجربه مالکان نشان داده که تارا در رانندگی عادی شهری حدود ۸ لیتر بنزین در هر ۱۰۰ کیلومتر میسوزاند و در جادههای برونشهری با سرعت ثابت میتواند با ۶ الی ۷ لیتر بنزین ۱۰۰ کیلومتر مسافت را طی کند. البته سبک رانندگی و شرایط جادهای در این اعداد مؤثر است، اما حتی در ترافیک سنگین هم مصرف تارا از ۹ لیتر در صد کیلومتر فراتر نمیرود.
وجود گیربکس ۶ دنده (چه در نسخه دستی جدید و چه اتوماتیک) به اقتصادیتر شدن مصرف سوخت در سرعتهای بالا کمک کرده است. دور موتور تارا در سرعت ۱۱۰-۱۲۰ کیلومتر بر ساعت حدود ۳۰۰۰ دور در دقیقه یا کمتر است که نسبتاً پایین محسوب میشود و این موضوع به کاهش مصرف بنزین انجامیده است. همچنین موتور TU5P با استاندارد آلایندگی یورو۵ (و قابلیت پوشش یورو۶) تطبیق داده شده و به کاتالیستهای پیشرفته مجهز است تا حداقل آلایندگی ممکن را داشته باشد.
در مقایسه با رقبا نیز، تارا خودرویی نسبتاً کممصرف محسوب میشود. مصرف ترکیبی دنا پلاس توربو حدود ۹ لیتر و شاهین حدود ۸ لیتر در صد کیلومتر است، بنابراین تارا در سطح بهتری قرار میگیرد. حتی نسبت به پژو ۲۰۷ اتوماتیک (مجهز به موتور TU5 قدیمی و گیربکس ۴ دنده) نیز تارا اندکی کممصرفتر است. از این نظر، میتوان گفت هزینه سوخت تارا برای مالک فشار زیادی ایجاد نخواهد کرد.
هزینههای نگهداری و استهلاک تارا
هزینههای نگهداری هر خودرویی جزو دغدغههای اصلی خریداران است. در مورد تارا باید گفت که به واسطه اشتراکات فنی با محصولات پژویی و داخلی، از نظر تأمین قطعات یدکی و تعمیرات نسبتاً کمدردسر است. پیشرانه TU5 سالها در کشور تجربه شده و مکانیکها با آن آشنایی کامل دارند. نسخه پلاس این موتور نیز تغییرات بنیادینی نداشته و قطعات مصرفی آن (از قبیل فیلترها، تسمه تایم، شمع و …) به وفور در بازار یافت میشود. بنابراین از لحاظ وفور قطعات فنی، مالک تارا نگرانی خاصی نخواهد داشت.
طبق توصیه سازنده، تعویض روغن موتور باید هر ۸ تا ۱۰ هزار کیلومتر (بسته به شرایط رانندگی) انجام شود که هزینه آن مشابه دیگر خودروهای ۴ سیلندر است. همچنین بهتر است هر ۴۰ تا ۵۰ هزار کیلومتر شمعها تعویض شوند. لنتهای ترمز نیز جزو قطعات مصرفی هستند که به مرور نیاز به تعویض پیدا میکنند. خوشبختانه لنتهای این خودرو در بازار موجود بوده و هزینه تعویض آنها نیز در حد عرف خودروهای همرده است. قطعه مهم دیگر، تسمه تایم است که معمولاً هر ۶۰ هزار کیلومتر باید تعویض شود.
سیستم تعلیق و جلوبندی تارا طراحی ساده اما کارآمدی دارد و در صورت رانندگی معمولی، استهلاک خاصی خارج از عرف نخواهد داشت. مالکان گزارش دادهاند که این خودرو در یکی دو سال اول استفاده، مشکل حادی نشان نداده و عمده هزینهها محدود به سرویسهای دورهای (تعویض روغن، فیلترها و غیره) بوده است. حتی برخی عنوان کردهاند که تارا نسبت به دنا یا پژو ۲۰۶ استهلاک کمتری دارد و قطعات آن عمر مناسبی دارند. البته در تعداد محدودی از خودروهای سری اول ضعف باتری گزارش شد که در دوره گارانتی برطرف گردید.
سایر هزینههای جاری مانند بیمه شخص ثالث برای خودرویی با این حجم موتور، طبق تعرفههای معمول سالانه محاسبه میشود و تفاوتی با خودروهای مشابه ندارد. بیمه بدنه نیز بنا به انتخاب مالک میتواند هزینهای به مخارج سالانه اضافه کند. در مجموع، تارا خودرویی با هزینه نگهداری متوسط و مقرونبهصرفه است. نه آنقدر بیدردسر است که هیچ خرجی نداشته باشد (هر خودرویی نیاز به سرویس دارد)، و نه به پرخرجی خودروهای وارداتی یا چینی گرانقیمت است. با رسیدگی بهموقع و انجام سرویسهای استاندارد، تارا میتواند سالها بدون هزینه اضافی قابل توجه برای مالک کار کند.
بازار خرید و فروش (ارزش و بازار دست دوم)
تارا به عنوان محصولی نسبتاً جدید در سبد ایران خودرو، در همین مدت کوتاه جایگاه خود را در بازار پیدا کرده است. استقبالی که از پیشفروشهای تارا شد نشان داد مشتری ایرانی به خودرویی با پلتفرم جدید و نشان ایران خودرو علاقه نشان میدهد؛ بهخصوص که بسیاری تارا را وارث پژو ۳۰۱ میدانند و برند پژو در ایران اعتبار بالایی دارد. هرچند تارا مستقیماً پژو نیست، اما بهرهگیری آن از ساختار و موتور مشترک با پژو ذهنیت مثبتی ایجاد کرده است.
در حال حاضر، قیمت صفر کیلومتر تارا دندهای در بازار آزاد در محدوده یک میلیارد تومان قرار دارد و نسخه اتوماتیک حدود ۱.۲ تا ۱.۳ میلیارد تومان معامله میشود. البته قیمت کارخانهای آن پایینتر است اما به دلیل تقاضا و فاصله عرضه و تقاضا، بازار آزاد بهای بالاتری برای آن تعیین کرده است. این قیمتها تارا را در کنار خودروهایی چون دنا پلاس توربو، پژو ۲۰۷ پانوراما اتوماتیک و شاهین قرار میدهد. با این حال، بسیاری از خریداران به دلیل جدیدتر بودن پلتفرم تارا و همچنین امکانات ایمنی بهروزتر، آن را به گزینههای قدیمیتر ترجیح میدهند.
در بازار دست دوم، تارا عملکرد معقولی داشته است. معمولاً خودروهای جدید در سالهای اول مقداری افت قیمت دارند اما تورم بازار خودرو در سالهای اخیر باعث شده برخی مالکان حتی با فروش تارا صفر خود پس از چند ماه، سود هم ببرند! جدا از شرایط خاص بازار، انتظار میرود تارا به دلیل خدمات پس از فروش گسترده ایران خودرو و فراوانی قطعات، در بلندمدت نیز خودرویی مطلوب در بازار دست دوم باقی بماند. به عبارت دیگر، خریداران دست دوم از بابت تأمین قطعه یا تعمیرات نگرانی زیادی نخواهند داشت و همین امر به حفظ ارزش خودرو کمک میکند.
رقابت اصلی تارا در بازار با دنا پلاس (بهویژه نسخه توربو اتوماتیک) و پژو ۲۰۷ صندوقدار است. عدهای از خریداران با بودجه حول و حوش یک میلیارد تومان بین این گزینهها مردد میشوند. مزیت تارا پلتفرم جدیدتر، ایمنی بالاتر و کابین جادارتر آن است، در حالیکه دنا پلاس توربو با موتور قویترش برای علاقهمندان به سرعت و شتاب وسوسهانگیز است و پژو ۲۰۷ نیز به خاطر برند پژو و ظاهر جوانپسند، طرفداران خاص خود را دارد. در کل، تارا توانسته اعتماد بخشی از مشتریان را جلب کند و بهعنوان خودرویی که تلفیقی از نکات مثبت محصولات داخلی و تکنولوژی پژو است، فروش مناسبی را تجربه نماید.
از نظر تیراژ تولید، ایران خودرو روند رو به رشدی برای تارا گزارش کرده و این یعنی در آینده مدلهای کارکرده بیشتری در بازار موجود خواهد بود. قطعاً فراوانی خودرو در بازار دست دوم به شفافتر شدن قیمتها و سهولت خرید و فروش کمک میکند. در مجموع میتوان پیشبینی کرد که اگر ایران خودرو کیفیت ساخت تارا را حفظ کند و عرضه لوازم یدکی آن روان باشد، این خودرو در سالهای آتی نیز یکی از گزینههای محبوب سدانهای داخلی باقی خواهد ماند و ارزش خود را بهتر از برخی رقبا حفظ میکند.
نقاط قوت و ضعف تارا
نقاط قوت:
پلتفرم و ایمنی مدرنتر: ساختار بهروز و ایمنتر شاسی (با رعایت استانداردهای جدید) که ایمنی سرنشینان و عابران پیاده را بهتر تأمین میکند. تارا به دلیل همین پلتفرم جدید، عنوان یکی از ایمنترین محصولات داخلی را کسب کرده است.
امکانات ایمنی و رفاهی کامل: تجهیزاتی مانند کنترل پایداری و کشش، چهار ایربگ (در مدلهای اتوماتیک)، ترمزهای دیسکی در هر چهار چرخ، کروز کنترل، مانیتور لمسی، دوربین و سنسور عقب، سانروف، ورود بدون کلید و … باعث میشود کمبودی از نظر آپشنهای ضروری احساس نشود.
پیشرانه قابل اعتماد و کماستهلاک: موتور TU5 پلاس امتحان خود را پس داده و نسبت به بسیاری موتورها (بهخصوص نمونههای توربو) استهلاک و دردسر کمتری دارد. این موتور و دیگر قطعات فنی تارا به وفور در بازار موجود بوده و شبکه خدمات پس از فروش ایران خودرو پشتیبانی گستردهای ارائه میدهد.
مصرف سوخت اقتصادی: مصرف ترکیبی حدود ۷ تا ۷.۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر برای یک سدان خانوادگی عدد بسیار خوبی است. تارا خودرویی نسبتاً کممصرف محسوب میشود و در استفاده شهری و جادهای هزینه سوخت پایینی دارد.
فضای صندوق عقب بسیار جادار: صندوق ۶۴۰ لیتری تارا از بسیاری از رقبا بزرگتر است و برای مسافرتهای خانوادگی فضای کافی در اختیار میگذارد. این حجم بار حتی با برخی خودروهای یک کلاس بالاتر برابری میکند و مزیت بزرگی برای خانوادهها است.
کیفیت سواری و پایداری مناسب: فرمان برقی سبک، سواری نسبتاً نرم و پایداری خوب در سرعتهای بالا از ویژگیهای مثبت تارا است. این خودرو در مانورها و پیچها رفتاری مطمئن دارد و رانندگی با آن آسان و دلپذیر است.
نقاط ضعف:
شتاب و عملکرد نهچندان هیجانانگیز: موتور ۱۱۳ اسبی تارا با توجه به وزن خودرو، شتاب و کشش معمولی فراهم میکند. در شتابگیری اولیه و بهخصوص در نسخه اتوماتیک، تارا چندان سریع نیست و برای رانندگان علاقهمند به سرعت ممکن است ناامیدکننده باشد.
کیفیت مواد و مونتاژ کابین: در کابین تارا از پلاستیکهای خشک و ساده استفاده شده که جلوه لوکسی ندارد. برخی قطعات داخلی در سریهای اولیه با ایرادات مونتاژی همراه بودند (مثل صداهای جزئی یا عملکرد ناقص برخی کلیدها) که البته بهبود یافتهاند.
طراحی داخلی محافظهکارانه: طرح کلی داشبورد و صفحه کیلومتر تارا ساده و قدیمی به نظر میرسد و در مقایسه با کابین خودروهای جدید (خصوصاً محصولات چینی) جذابیت کمتری دارد. نبود المانهای مدرن در کابین ممکن است برای برخی خریداران نکته منفی باشد.
فضای محدود پا در صندلی عقب: علیرغم صندوق بسیار جادار، فضای پای سرنشینان عقب تارا چندان زیاد نیست. برای افراد قدبلند روی صندلیهای عقب ممکن است راحتی کامل فراهم نشود و در مسافرتهای طولانی سه نفر بالغ در عقب کمی احساس فشار کنند.
عدم وجود نسخه قویتر: برخلاف دنا پلاس که نسخه توربو (و اتوماتیک) دارد، تارا فقط با همین پیشرانه تنفس طبیعی عرضه میشود. برای مشتریانی که خواهان قدرت و شتاب بالاتر هستند، نبود گزینه موتور قویتر یا توربو در تارا یک نقطه ضعف تلقی میشود.
اشکالات جزئی در سریهای نخست: تعدادی از خودروهای تولید نخست تارا با ایراداتی مانند نقص در عملکرد ریموت، تنظیم نبودن برخی چراغها یا مشکلات جزئی برقی به دست مشتریان رسیدند که توسط نمایندگیها مرتفع شد. هرچند این موارد گسترده نبودند، اما میتواند در ابتدای عرضه به وجهه محصول آسیب بزند.
تارا در برابر دنا پلاس
دنا پلاس سدان همخانواده ایرانخودرو، از موتور بزرگتر (۱٫۷ لیتری) بهره میبرد و در نسخه توربو قدرت بیشتری دارد؛ بنابراین از نظر شتاب در مدل توربو، دنا از تارا سریعتر است. اما پلتفرم قدیمی دنا باعث مصرف سوخت بالاتر و فرمانپذیری ضعیفتر نسبت به تارا شده است. فضای داخلی دنا کمی بزرگتر بوده ولی حجم صندوق عقب آن کمتر از تارا است. در ایمنی فعال، وجود سیستم کنترل پایداری در تارا مزیتی مهم در برابر دنا پلاس (فاقد ESP در مدلهای اولیه) به شمار میرود. در مجموع اگر شتاب و قدرت موتور اولویت باشد دنا پلاس توربو برتری دارد، اما تارا خودرویی مدرنتر, کممصرفتر و ایمنتر است.
تارا در برابر پژو ۲۰۷
پژو ۲۰۷ خودرویی کوچکتر (هاچبک) و اسپرتتر از تارا است. به دلیل وزن کمتر، ۲۰۷ دندهای شتاب اولیه بهتری دارد، ولی نسخه اتوماتیک ۴ سرعته آن از تارا کندتر و پرمصرفتر است. ۲۰۷ از نظر فضای کابین و صندوق عقب بسیار کوچکتر از تارا بوده و برای استفاده خانوادگی محدودتر است. امکانات رفاهی جدید ۲۰۷ (مانند سقف شیشهای) تا حدی به تارا نزدیک شده، اما از نظر ایمنی با نداشتن ESP و داشتن تنها ۲ ایربگ، ضعیفتر از تارا عمل میکند. به طور کلی ۲۰۷ برای مصارف شهری و قشر جوان جذابتر است، ولی تارا به عنوان یک سدان خانوادگی جادار و ایمن انتخاب کاملتری خواهد بود.
تارا در برابر شاهین سایپا
شاهین سایپا رقیب مستقیم تارا محسوب میشود. شاهین از موتور ۱٫۵ لیتری توربو (۱۱۰ اسببخار) بهره میبرد که گشتاور بیشتری نسبت به موتور تارا دارد، اما به علت وزن بالاتر، در شتابگیری اندکی کندتر از تارا عمل میکند. سطح امکانات رفاهی و ایمنی این دو خودرو اکنون بسیار نزدیک است (سایپا اخیراً شاهین را به ESP مجهز کرده است). طراحی ظاهری شاهین اسپرتتر به نظر میرسد، ولی پایداری و فرمانپذیری تارا اندکی بهتر ارزیابی شده است. قیمت شاهین کمی ارزانتر از تارا است، با این حال پلتفرم مدرنتر و کیفیت ساخت بالاتر تارا باعث میشود کفه ترازو در مجموع به نفع تارا باشد.
تارا در برابر ام وی ام ۵۳۰
ام وی ام ۵۳۰ یک سدان چینی قدیمیتر (مدل حدود ۲۰۱۰) است که تنها به صورت کارکرده در بازار حضور دارد. موتور ۲٫۰ لیتری آن روی کاغذ قویتر از تارا است، اما مصرف سوخت بالاتر و تکنولوژی قدیمیتری دارد و شتاب عملی آن چندان بهتر نیست. ام وی ام ۵۳۰ از نظر امکانات رفاهی و ایمنی بسیار فقیرتر از تارا است (فقط ۲ ایربگ، بدون ESP و امکاناتی مثل کروز کنترل) و کیفیت ساخت پایینتری دارد. همچنین هزینه نگهداری آن با توجه به سن خودرو و کمبود قطعات، بیشتر است. در مجموع، تارا در همه زمینهها بر ام وی ام ۵۳۰ برتری دارد و تنها مزیت ۵۳۰ قیمت ارزانتر آن در بازار دست دوم است.
جمع بندی نهایی
تارا ایران خودرو را میتوان تلاشی موفق در جهت بهروزرسانی سبد محصولات داخلی دانست. این سدان خانوادگی با بهرهگیری از پلتفرم پژو و دانش فنی روز، ایمنی و امکاناتی فراتر از نسل قبلی خودروهای ملی ارائه میدهد. تارا گرچه از نظر طراحی یا توان فنی انقلابی نیست، اما مجموعهای متعادل از ویژگیهای خوب را یکجا جمع کرده است: ظاهر متناسب، کابین کاربردی، تجهیزات رضایتبخش، سواری راحت، مصرف سوخت اقتصادی و ایمنی بالا. در مقابل، کاستیهایی مانند شتاب نهچندان زیاد یا برخی مسائل کیفی نیز در آن مشاهده میشود که امیدواریم با بهبود مستمر خط تولید کاهش یابد. در مقایسه با رقبا، تارا در بیشتر زمینهها عملکردی قابل قبول و رقابتی دارد و انتخاب آن برای خانوادهها و افرادی که خودرویی مطمئن برای استفاده روزمره میخواهند، انتخابی منطقی به شمار میرود. در نهایت، مهم است که خریدار بر اساس نیازها و انتظارات خود تصمیمگیری کند، اما تارا نشان داده که میتواند رضایت بخش قابل توجهی از مشتریان سختپسند ایرانی را نیز جلب کند. با رعایت اصول نگهداری و سرویسهای دورهای، این ستاره تازهوارد آسمان خودروسازی ایران نویدبخش تجربهای خوشایند از مالکیت یک خودروی ملی مدرن خواهد بود.
