علاقهمندان خودروهای آفرودی همواره تحولات بازار را با دقت دنبال میکنند. انتشار اخباری درباره احتمال عرضه دو محصول جدید شامل فریلندر 8 و آیکار V25 گمانهزنیهای فراوانی ایجاد کرده است. برخی رسانهها از برنامهریزی برای عرضه این خودروها توسط شرکت مدیران خودرو سخن گفتهاند. با این حال، بررسیهای ثبتی نشان میدهد هیچ اطلاعیه رسمی یا مجوز وارداتی برای این دو خودرو صادر نشده است. ارزیابی مهندسی شاسی بلند چری مشخص میسازد که این دو محصول با فلسفه طراحی متفاوت تولید شدهاند و خریداران نباید بر اساس شایعات غیررسمی اقدام به تصمیمگیری مالی کنند.
شناخت دقیق تفاوتهای ساختاری میان شاسیبلندهای شهری و آفرودرهای سرسخت اهمیت ویژهای دارد. محبوبیت ظاهر جعبهای در سالهای اخیر سبب شده خودروسازان گوناگون الگوهای طراحی کلاسیک را با قوای محرکه مدرن ترکیب کنند. با این حال، زیبایی ظاهری بدنه هرگز به معنای توانایی حرکتی بالا در صخرهنوردی یا مسیرهای کویری سنگین نیست. تحلیل دقیق اجزای مکانیکی، مشخصات تعلیق و سیستم انتقال قدرت، تنوع کاربری این محصولات را برای خریداران روشن میسازد.
آیا شاسی بلند چری توان آفرود سنگین دارد؟
طراحی بدنه آیکار V25 با خطوط قائم، فرم جعبهای و چرخ زاپاس روی در صندوق، چهرهای شباهتیافته به شاسیبلندهای بیراههنورد کلاسیک ایجاد کرده است. با وجود این ظاهر خشونتآمیز، این خودرو بر پایه سازه یکپارچه یا مونوکوک شکل گرفته است. طول بدنه 4636 میلیمتر، عرض 1920 میلیمتر، ارتفاع 1855 میلیمتر و فاصله محوری 2820 میلیمتر، آن را در رده کراساوورهای سایز متوسط قرار میدهد. فاصله کف خودرو از سطح زمین 197 میلیمتر اعلام شده است. این میزان برای عبور از مسیرهای خاکی هموار و ناهمواریهای معمولی کفایت میکند، اما در برابر موانع طبیعی عمیق محدودیت ایجاد میکند.
نتایج گزارششده از آزمایشهای اولیه توسط ارزیابان خارجی، مشخصات حرکتی این خودرو را به روشنی نشان میدهد. در پیمایش مسیرهای گلی و لغزنده، تمایل بدنه به کمفرمانی و محدودیت دامنه جابهجایی تعلیق گزارش شده است. همچنین بهرهگیری از تایرهای استاندارد جادهای، چسبندگی مورد نیاز را روی صخرههای مرطوب فراهم نمیکند. ساختار مونوکوک آیکار V25 بر خلاف الگوهای شاسی مستقل توان تحمل تنشهای پیچشی سنگین را ندارد. بررسی خریدارانی که قصد مقایسه این مدل با آفرودرهای سختافزار محور را دارند، نشان میدهد که منطق طراحی آن بر پایه سواری نرم شهری همراه با قابلیت طبیعتگردی سبک استوار شده است.
در سوی مقابل، فریلندر 8 حاصل همکاری گروه جگوار لندروور و چری، رویکرد سختافزاری پیشرفتهتری ارائه میدهد. این خودرو به سیستم تعلیق بادی دو محفظهای با کمکفنرهای تطبیقی مجهز شده است. حداکثر فاصله بدنه از زمین در این مدل 266 میلیمتر بوده و توان عبور از عمق آب تا 900 میلیمتر برای آن ثبت شده است. زاویه ورود و خروج مناسب، قفل مجازی دیفرانسیل مرکزی و دیفرانسیل لغزش محدود الکترونیکی عقب به همراه توانایی پیمایش شیب 70 درصدی، ابزارهای کمکی ارزشمندی در اختیار راننده قرار میدهند.
با این وجود، فریلندر 8 با وزن خالص نزدیک به 3 تن روبهرو است. وجود مجموعهباتریهای سنگین در بخش زیرین بدنه، اگرچه مرکز ثقل را پایین نگه میدارد، اما فشار مضاعفی به سیستم ترمز و مجموعه تعلیق بادی وارد میکند. در گزارشهای آزمایش خارجی، ترمزگیری در فشارهای اولیه کاملا یکنواخت توصیف نشده و سواری خودرو روی دستاندازهای تیز به دلیل استفاده از رینگهای بزرگ، تا حدی خشک ارزیابی شده است. همچنین نگهداری سیستمهای بادی پیچیده در اقلیمهای گرم و پر گرد و غبار، استهلاک بخشهای پنوماتیک را افزایش میدهد.

کالبدشکافی فنی قوای محرکه EREV و PHEV در محصولات چری
تفکیک عملکرد سامانه بردافزا (EREV) از سامانه پلاگین هیبریدی (PHEV) برای درک توان حرکتی این خودروها ضروری است. مدل آیکار V25 در نسخه بردافزا از باتری 33.67 کیلوواتساعتی لیتیومآهنفسفات (LFP) و موتور 1.5 لیتری بنزینی توربو استفاده میکند. در این ساختار، موتور بنزینی ارتباط مکانیکی با چرخها ندارد و صرفا نقش ژنراتور شارژ باتری را ایفا میکند. نسخه چهارچرخ محرک این خودرو قدرتی معادل 335 کیلووات (حدود 449 اسب بخار) و گشتاور 505 نیوتنمتر تولید میکند و شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت آن 5.8 ثانیه است. نسخه دیفرانسیل عقب با توان 185 کیلووات (حدود 248 اسب بخار) و گشتاور 300 نیوتنمتر، شتاب 8.5 ثانیه را ثبت میکند.
شعاع حرکتی آیکار V25 بردافزا در چرخه آزمایشگاهی CLTC در حالت تمامبرقی بین 200 تا 210 کیلومتر و در حالت ترکیبی بین 1210 تا 1240 کیلومتر اعلام شده است. با این حال، افت کارایی پیشرانههای برقی در شرایط واقعی پدیدهای رایج است. برای آگاهی از نحوه محاسبه شعاع حرکتی در چرخههای مختلف استاندارد، میتوانید تحلیل جامع پیمایش واقعی خودروهای برقی در کشور را مطالعه کنید. عملکرد پیشرانه 1.5 لیتری ژنراتور هنگام استفاده از بنزین با اکتان پایین و در دمای بالا با افت بازدهی حرارتی مواجه میشود. این مسئله در شیبهای طولانی جادهای میتواند سرعت شارژ باتری را کاهش دهد.
فریلندر 8 در نسخههای صادراتی خاورمیانه، بریتانیا و استرالیا به قوای محرکه پلاگین هیبریدی مجهز است. این سیستم توان مجموع 617 اسب بخار و گشتاور 662 نیوتنمتر را در اختیار راننده میگذارد و شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت آن 5.8 ثانیه است. باتری 34.12 کیلوواتساعتی LFP در این خودرو برد تمامبرقی 110 کیلومتر (68 مایل) و برد ترکیبی 886 کیلومتر (551 مایل) ارائه میدهد. توان شارژ خانگی AC تا 11 کیلووات است و شارژ سریع DC میتواند ظرفیت باتری را در 20 دقیقه از 20 به 80 درصد برساند.
نکته مهم در ارزیابی فریلندر 8، تفاوت مشخصات نسخه بازار چین با نسخه صادراتی است. نسخه بازار چین از سامانه بردافزا با باتری 60.3 کیلوواتساعتی، توان 610 کیلووات (حدود 818 اسب بخار) و برد برقی 310 کیلومتر استفاده میکند. تعمیم دادن اعداد نسخه بازار چین به مدلهای بینالمللی خاورمیانه اشتباه فنی محسوب میشود. برای بررسی دقیقتر تقابل شاسیبلندهای مجهز به پیشرانه برقی و آفرودرهای ساده مکانیکی، مطالعه مقاله مقایسه دانگفنگ ام هیرو 2 و بایک 212 دیدگاه روشنی درباره استهلاک قطعات و توان خروجی ارائه میدهد.

واقعیت گمانهزنی واردات به ایران و هزینههای نگهداری
بررسی ابعاد اقتصادی و مقررات واردات، ادعای عرضه گسترده این محصولات را با ابهام روبهرو میسازد. در مهر 1405، قیمت پیشفروش نسخه EREV آیکار V25 در بازار چین از 139800 تا 175800 یوان (معادل تقریبی 20800 تا 26200 دلار) اعلام شد. با در نظر گرفتن تعرفه گمرکی، هزینه حمل، مالیات و سود بازرگانی، قیمت تمامشده آن در صورت ورود به کشور در رده خودروهای گرانقیمت قرار میگیرد. در مورد فریلندر 8 نیز قیمت پایه بسیار بالاتر بوده و محدودیتهای سقف دلاری آییننامه واردات مانع اصلی عرضه تجاری آن محسوب میشود.
طراحی داخلی و تجهیزات رفاهی هر دو خودرو در سطح مدرنی قرار دارد. کابین فریلندر 8 به نمایشگر سرتاسری 46 اینچ، سیستم صوتی هارمن کاردن، صندلیهای 5 یا 6 نفره، یخچال 10 لیتری و در نسخه 6 نفره به نمایشگر تاشو 17 اینچی عقب مجهز است. در سوی دیگر، آیکار V25 از نمایشگر 15.4 اینچی با وضوح 2.5K، ارتباطات 5G، پشتیبانی از اپل کارپلی، هواوی هایکار و کارلینک بهره میبرد. تعبیه کلیدهای فیزیکی برای تنظیمات ضروری تهویه و دوربینها در هر دو مدل، دسترسی راننده را هنگام حرکت تسهیل میکند.
با وجود فناوریهای پیشرفته، نگهداری این محصولات در ایران با چالشهای فنی همراه است. کمبود زیرساختهای شارژ سریع استاندارد در جادههای بین شهری موجب وابستگی مداوم سیستم به پیشرانه بنزینی کمکی میشود. همچنین حساسیت سیستمهای توربوشارژ به کیفیت سوخت، پیچیدگیهای تعمیراتی سامانههای مدیریت باتری ولتاژ بالا و هزینههای بالای قطعات تعلیق بادی، ریسکهای افت قیمت و هزینههای دوره مالکیت را افزایش میدهند.
گرایش خودروسازان بزرگ به توسعه شاسیبلندهای برقیشده با ظاهر بیراههنورد، نشاندهنده تغییر جهت صنعت خودرو از مکانیک سنتی به سمت سامانههای نرمافزاری توزیع گشتاور است. اگرچه این فناوریها شتابگیری و آرامش سواری روی آسفالت را بهبود میبخشد، اما دوام قطعات الکترونیکی در مواجهه با فشارهای مداوم محیطی، همچنان پرسش اصلی خریداران حرفهای در انتخاب خودروهای بیراههنورد باقی میماند.




